Geldt de European Accessibility Act voor mijn bedrijf?

De European Accessibility Act (EAA) geldt voor je bedrijf als je een van de genoemde producten of diensten aan consumenten in de EU levert en geen micro-onderneming bent. Voor de meeste websites draait het om één categorie: e-handelsdiensten, oftewel webshops en andere sites en apps waarmee een consument online een overeenkomst sluit. Sinds 28 juni 2025 moeten die toegankelijk zijn voor mensen met een beperking.

Dit artikel helpt je vaststellen of de wet op jou van toepassing is, welke uitzonderingen er zijn en welke technische norm je volgt. Het hoort bij onze complete gids over website-toegankelijkheid. Het is een uitleg van de regels, geen juridisch advies: twijfel je over je eigen situatie, vraag het dan aan een jurist of aan de toezichthouder.

#Wat is de European Accessibility Act?

De European Accessibility Act is Richtlijn (EU) 2019/882, een Europese richtlijn met toegankelijkheidseisen voor een vaste lijst producten en diensten. Een richtlijn werkt niet direct: elk land zet hem om in eigen wetgeving. Nederland deed dat met de Implementatiewet toegankelijkheidsvoorschriften producten en diensten, die geldt vanaf 28 juni 2025.

De EAA is iets anders dan de regels voor overheidswebsites. Overheden vallen al langer onder een eigen regeling. De EAA richt zich op bedrijven die producten en diensten aan consumenten aanbieden. Volgens artikel 3 van de richtlijn is een consument een natuurlijke persoon die koopt of afneemt buiten zijn handels-, bedrijfs- of beroepsactiviteit.

#Welke producten en diensten vallen onder de EAA?

De EAA geldt alleen voor de producten en diensten die artikel 2 van de richtlijn opsomt, niet voor alle bedrijven of websites. De lijst is beperkt en concreet.

Voor de meeste ondernemers is de categorie e-handelsdiensten het belangrijkst. De richtlijn omschrijft die als diensten die op afstand, via websites en mobiele apps, langs elektronische weg en op verzoek van een consument worden verleend om een consumentenovereenkomst te sluiten. In Nederland staat die verplichting in artikel 6:230fb van het Burgerlijk Wetboek.

Een website die alleen informatie geeft, zoals een portfoliosite of een bedrijfssite zonder bestelmogelijkheid, is dus geen e-handelsdienst. Een site met een offerteformulier zit in een grijs gebied. Sluit een consument via het formulier direct een overeenkomst, dan ligt toepassing meer voor de hand dan wanneer het alleen om een contactverzoek gaat.

Artikel 2, lid 4 sluit ook bepaalde inhoud uit, zelfs bij een site die wel onder de wet valt. Het gaat om video en audio en kantoorbestanden (zoals pdf's) die vóór 28 juni 2025 zijn gepubliceerd, archieven die niet meer worden bijgewerkt, en inhoud van derden die je niet financiert, ontwikkelt of beheert.

#Geldt de EAA ook voor B2B?

De EAA-diensten gelden alleen als ze aan consumenten worden verleend, dus een webshop die uitsluitend aan bedrijven verkoopt, valt er in beginsel buiten. Artikel 2, lid 2 van de richtlijn spreekt over diensten "die na 28 juni 2025 aan consumenten worden verleend". Ook het Burgerlijk Wetboek legt de plicht op aan de dienstverlener die e-handelsdiensten "jegens een consument" verricht.

Let wel op mengvormen. Kan iedereen zonder controle in je B2B-shop bestellen, dan kunnen ook consumenten er kopen. Dan ben je in de praktijk ook een B2C-dienst. Een echte B2B-omgeving, bijvoorbeeld achter een login met een KvK-controle, staat sterker. Voor producten zoals betaalterminals ligt het anders: die vallen onder de wet als ze op de markt komen, ongeacht wie ze uiteindelijk gebruikt.

#De uitzondering voor micro-ondernemingen

Micro-ondernemingen die diensten aanbieden, zijn vrijgesteld van de toegankelijkheidseisen voor die diensten. Dat staat in artikel 4, lid 5 van de richtlijn. Een micro-onderneming is volgens artikel 3 een onderneming met minder dan 10 werknemers én een jaaromzet of een jaarlijks balanstotaal van ten hoogste 2 miljoen euro.

Het Nederlandse artikel 6:230fc BW neemt die grens letterlijk over voor e-handelsdiensten. Twee dingen zijn belangrijk:

• Beide voorwaarden moeten kloppen. Een bedrijf met 6 medewerkers maar een omzet én een balanstotaal boven de 2 miljoen euro is geen micro-onderneming.
• De vrijstelling geldt alleen voor diensten. Wie producten als e-readers of betaalterminals op de markt brengt, moet als micro-onderneming wel aan de producteisen voldoen. Alleen de documentatieplicht bij een beroep op onevenredige last is voor hen lichter (artikel 14, lid 4).

Groei je boven de grens uit, dan geldt de wet vanaf dat moment ook voor jou. Een webshop die nu net onder de grens zit, doet er daarom goed aan toegankelijkheid al mee te nemen bij een nieuw thema of een nieuwe checkout.

#Onevenredige last en fundamentele wijziging

Een bedrijf dat onder de EAA valt, hoeft niet aan een eis te voldoen als dat de aard van de dienst fundamenteel verandert of een onevenredige last oplevert. Dat staat in artikel 14 van de richtlijn en in artikel 6:230fc, lid 2 BW. Het is een uitzondering per eis, geen vrijbrief voor de hele site.

Artikel 14 stelt er strikte voorwaarden aan:

• Je maakt zelf een beoordeling volgens de criteria in bijlage VI, waarin je kosten afweegt tegen de voordelen voor mensen met een beperking.
• Je documenteert die beoordeling en bewaart de resultaten vijf jaar nadat de dienst voor het laatst is verleend.
• Je vernieuwt de beoordeling bij een wijziging van de dienst, op verzoek van de toezichthouder en in ieder geval elke vijf jaar.
• Krijg je externe financiering om de toegankelijkheid te verbeteren, publiek of particulier, dan kun je je niet op onevenredige last beroepen.

Overweging 66 van de richtlijn zegt bovendien dat het ontbreken van prioriteit, tijd of kennis geen legitieme reden is. Ga er dus niet van uit dat dit beroep slaagt zonder een onderbouwde, schriftelijke afweging.

#Sinds wanneer geldt de EAA, en zijn er overgangsregels?

De EAA geldt sinds 28 juni 2025: vanaf die datum passen de lidstaten de regels toe (artikel 31). Artikel 32 van de richtlijn kent een overgangsperiode tot 28 juni 2030. Daarin mogen dienstverleners producten blijven gebruiken die ze al vóór die datum rechtmatig gebruikten, en mogen contracten van vóór 28 juni 2025 ongewijzigd doorlopen tot maximaal vijf jaar na die datum.

Voor webshops staat de Nederlandse overgangsregel in artikel 190aa van de Overgangswet nieuw Burgerlijk Wetboek. Die bepaalt onder meer dat de nieuwe regels niet gelden voor e-handelsdiensten die vóór de inwerkingtreding zijn verricht. Een webshop die vandaag bestellingen aanneemt, valt dus gewoon onder de nieuwe regels. De overgangsperiode gaat over bestaande producten en lopende contracten, niet over je website als geheel.

#Welke norm volg je: EN 301 549 en WCAG

De EAA bevat zelf geen technische checklist, maar functionele eisen in bijlage I, zoals dat informatie waarneembaar, bedienbaar, begrijpelijk en robuust moet zijn. Concreet maak je dat via een geharmoniseerde norm. Volgens artikel 15 van de richtlijn en artikel 6:230fd BW geldt een dienst die aan zo'n norm voldoet als conform.

Voor websites en apps is dat EN 301 549, de Europese norm voor digitale toegankelijkheid. Voor webinhoud verwijst die naar de WCAG van het W3C, niveau A en AA. Over de versie is het volgende bekend:

• De versie die nu geldt, EN 301 549 V3.2.1 uit 2021, verwijst naar WCAG 2.1 niveau AA.
• Volgens de Ierse National Disability Authority is op 2 september 2026 versie V4.1.1 gepubliceerd, met WCAG 2.2 AA als basis.
• Die nieuwe versie wordt pas juridisch bindend zodra de Europese Commissie hem in het Publicatieblad opneemt. Dat wordt volgens de NDA verwacht op 16 december 2026.

Ons advies: richt je nu al op WCAG 2.2 AA. WCAG 2.2 voegt volgens het W3C negen succescriteria toe aan 2.1, en de bestaande criteria blijven vrijwel gelijk. Wat de nieuwe criteria vragen, lees je in WCAG 2.2 uitgelegd. Voor webshops zitten de meeste risico's in de checkout, zie toegankelijke formulieren en checkout.

Naast de technische eisen moet je volgens bijlage V uitleggen hoe je dienst aan de eisen voldoet. Dat doe je in je algemene voorwaarden of een gelijkwaardig document. Veel bedrijven doen dat met een toegankelijkheidsverklaring; hoe je die opbouwt, lees je in toegankelijkheidsverklaring opstellen.

#Wie houdt in Nederland toezicht?

Welke toezichthouder bevoegd is, hangt af van het product of de dienst. De Rijksoverheid noemt de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur (RDI), de ACM, de AFM, het Commissariaat voor de Media, de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) en de Inspectie Justitie en Veiligheid.

Voor webshops is de Autoriteit Consument & Markt de toezichthouder. De ACM houdt sinds 28 juni 2025 toezicht op de toegankelijkheid van e-handelsdiensten en elektronische communicatiediensten. Volgens de Rijksoverheid kan een toezichthouder bij overtreding bijvoorbeeld een waarschuwing geven of een boete opleggen. Consumenten kunnen een melding doen als een product of dienst niet toegankelijk is.

#Beslisschema: valt jouw bedrijf onder de EAA?

Met deze vijf vragen bepaal je in een paar minuten waar je staat. Beantwoord ze op volgorde.

1. Lever je een product of dienst uit de lijst van artikel 2? Denk aan een webshop, bankdienst, e-boek, telecomdienst of personenvervoer. Nee: de EAA geldt in de regel niet voor je. Ja: ga door naar vraag 2.
2. Lever je aan consumenten in de EU? Alleen aan bedrijven, en kunnen consumenten echt niet bestellen: de EAA-diensteneisen gelden in beginsel niet. Ja of twijfel: ga door naar vraag 3.
3. Is het een dienst of een product? Bij een product (zoals een e-reader of betaalterminal) gelden de producteisen, ook voor micro-ondernemingen. Ga door naar vraag 5. Bij een dienst: ga door naar vraag 4.
4. Ben je een micro-onderneming? Minder dan 10 werknemers én een jaaromzet of balanstotaal van ten hoogste 2 miljoen euro: je bent vrijgesteld voor die dienst. Anders: ga door naar vraag 5.
5. Zou een eis de dienst fundamenteel veranderen of onevenredig belasten? Alleen dan kun je voor die specifieke eis een gedocumenteerde uitzondering maken. In alle andere gevallen moet je aan de eisen voldoen en een toelichting volgens bijlage V publiceren.

Valt je bedrijf buiten de EAA, dan blijft toegankelijkheid toch zinvol. Toegankelijke sites hebben duidelijkere formulieren en een betere structuur. Verkoop je ook in de Verenigde Staten, lees dan ADA-compliance voor Europese bedrijven.

#Zo controleer je dit op je eigen site

Weet je dat de EAA voor je geldt, dan zijn dit de eerste stappen om te zien waar je staat:

1. Leg vast waarom de wet op je van toepassing is, met het beslisschema hierboven, en bewaar die afweging.
2. Kies je belangrijkste klantreizen: homepage, categoriepagina, productpagina, winkelwagen, checkout en account. Daar zitten de meeste verplichtingen.
3. Test die pagina's automatisch tegen WCAG 2.2 A en AA. Een automatische test vindt een deel van de problemen, zoals ontbrekende labels en alt-teksten.
4. Test daarna handmatig: bedien de site alleen met het toetsenbord, controleer het kleurcontrast en loop de checkout door met een screenreader. Hoe je dat aanpakt, lees je in website-toegankelijkheid testen.
5. Publiceer een toelichting volgens bijlage V en plan een vaste herhaling, bijvoorbeeld bij elke nieuwe release van je thema of checkout.

De toegankelijkheidscontrole van Flowproof zit in de abonnementen Pro en Business. Die test je pagina's met axe-core op WCAG 2.0, 2.1 en 2.2 niveau A en AA, en controleert ook of je een toegankelijkheidsverklaring, een skiplink en geen automatisch afspelend geluid hebt. Kleurcontrast meldt de scan als handmatig te controleren. Bekijk de abonnementen op de prijzenpagina.